خدايا!
گاهی حجم دنيای درونم ، از وجودت تهی ميشود ، آن وقت من ميمانم تنهايی و دلتنگی ، درها ديوار ميشوند و نگاه ها سنگين.
دلخوشی يك آرزوی دور از دسترس ميشود و اميد ، نااميد.
پروردگار خوبم!
روزنه قلبم را به رويت باز كن !
تنها نور وجود توست كه دلم را زنده نگه ميدارد
+ نوشته شده توسط pg در چهارشنبه بیستم شهریور 1387 و ساعت
22:5 |
